Jurassic Sparknotes: De aard van de gegevens

Michael Crichtons boek Jurassic Park (1990) is een van de meest verduurde boeken in m'n collectie. Ik herlees het twee keer per jaar en moet elke keer vaststellen hoe briljant het verhaal is opgebouwd. In 2000 kreeg ik het boek als 10-jarige cadeau van m'n moeder voor Kerstmis, dus ik zal het ondertussen zo'n 40 keer hebben gelezen. In deze reeks bekijken we de verschillende hoofdstukken in de diepte.

 

De verpleegster maakt geen melding van het incident met de hagedis, omdat ze vreest in de problemen te komen. In het universiteitslabo in San José wordt ondertussen het speekselmonster van Tina Bowmans arm geanalyseerd. Het monster bevat grote hoeveelheden serotonine en een molecuulgewicht van 1.980.000, een van de grootste bekende proteïnen. Het lab ontdekt ook sporen van gamma-amino-methionine-hydrolase, een merkstof bij genenmanipulatie. Het werd gezien als een besmetting en niet gemeld. Aan de Columbia-universiteit bleef het stukje van de hagedis in de vrieskast tot Alice Levine, een laborante, een dinosaurus herkende in Tina's tekening. Ze kreeg in eerste instantie echter het deksel op de neus, en het zakje verdween terug in de vrieskast tot Dr. Simpsons zou terugkeren uit Borneo.

Reacties

Populaire posts